YANIK TADI

Sana yazıyorum sevgili,sessizce hiç kimsenin duymayacağını bilerek... Sen de okumicaksın ama olurda tesadüfen girersin okursun diye... Küçücük, imkanı zor bi "umut" benimki. Zannettiğin gibi değil ben yazınca; yaralarım geçmiyor,ben yazınca; ellerimde ki kan silinmiyor,akmıyor içimdeki zehir ; dudaklarımdan kağıtlara! Ben yazınca; canım yanıyor, ruhum azapta! Çığlık çığlığa! Ben yazınca; kelimeler isyanda...!Çok seviyorum bu şehr -i kara'yı biliyorsun. Ama şimdi, o kadar zor ki burda yaşamak... Sen hala bu şehirdeyken,öyle zor ki sensiz sokaklarında,caddelerinde,bulvarlarında nefes almak... Öyle zor ki şimdi şu kahrolası yokluğunu,varlığın da yaşamak! O açık bozkırın ortasında okumak! Şimdi bu şehr-i kara'yı sevmenin ve sevmemenin "araf"ındayım. Herşeyin, seni severken bile olduğu gibi... Ben Araftım;sen Cennet... Araf,Cennete nasıl aşık olur ki? Kavuşamazlar ki! Canımı vermek istedim sensizliği yaşamaktansa... İzin vermedin,vermediler... Herşeyimi verdim sana, ama bunu nasıl yaptın? nasıl herşeyimi alıp gittin? Nasıl daha iyisini bulunca gittin? Kırılamıyorum sana korkma, ama anlamaya çalışıyorum.Ben o beraber ilk ve son baktığımız yıldıza "sonsuz"a dek sensiz,yalnız bakıcam... Sense en kötü ihtimalle o yanında kiyle,o adamla, bakıcaksın.Biliyorum asla ruhum özgür değil sensizlikte... Can çekişecek hep! Daima; yazarken de,susaken de,konuşurken de ızdırap çekicek! Sen cennetteyken ben en iyi ihtimalle cehennemde en kötüsüyle arafta olucam,cehennemdekiler cennete kavuşacakta araftakiler her daim arafta kalacak,bilmediğim bir süre boyunca sadece bedenim değil ruhumda yanar cehennemde ama sonunda olurda karşılaşırsk cennette herkes sakınıcak kendini benden...Sen belki gelmek isticekin yanıma ama yanında ki adam uğruna "yüzüme" bile bakmıcaksın sevgili! Ha arafta takılı kalırsam rahat nefes alır "nur"un sevgili... Ve ruhum; günah için değil şu an nasıl "sensiz" kaldığı için cayır cayırsa, sonsuza dek de öyle yanacak...Ey papatya sevdalısı :) bakma tebessüm ettiğime! Ağlıyorum sessizce; sessizce çünkü gözyaşlarım içime akıyor... Bak yüzüm ıslanmıyor! Ruhuma düşen her damla "yanık tadında" bir "yara" açıyor...