Söze dökemediklerim var,kulağına fısıldayamadıklarım, hayaline bile anlatamadığım kelimeler var boğazımda takılı... Sen yanımdayken bile ne dilimle ne gözlerimle anlatabildiğim hislerim.Aşk bitti küçük kız ... Bizim devrimiz kapandı... Herşey geçmişe ait artık ve her ikimizde artık şu ana aitiz, o yüzden bizim ya da bize ait diyebileceğimiz kimse veya hiçbirşey kalmadı hayatımızda...
Artık ikimizin ortak bir hayatıda yok. Senin siluetin her zaman benim hayatımın kıyısında, acılı kalacak. Ama benimki senin hayatında yavaş yavaş eriyip kaybolacak. Ben kaybettim en başında senin içinde kendimi, en iyisi bu sanıyordum. Ayrılmamak için en iyisi... İlk önceliğimdi seni mutlu edebilmek...
Başaramadım, hayatımda ki diğer herşey gibi. Yalan söylemicem "özlüyorum seni". Kocaman kocaman hemde,hayaline bile sarılamıyorum ama sen istemiyorsun diye... Sen böyle mutlu olucaksan, benim mutsuzluğum sorun değil bence ... Sen huzurlu, sağlıklı ve mutlu ol ben razıydım en başından zaten senden uzak yaşamaya ... Sesini aylar sonra duydum mutlusun ya yeter bu bana bir asır ... Sesini sen mutluyken ve huzurluyken duydum ya artık huzur içinde ölebilirim yeniden ... Hiç pişman değilim hayatıma girdiğin için. Ama tek pişmanlığım senin benden pişman olman. Sevgiyle kal ben senden çekilirken ...
"bende seni bekleyecek ne nefes ne hücre var artık!...
--/--/----
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Kayıtlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder