ÖLÜ MEKTUPLARI - 5 :YOKSUN Kİ!

Yoksun yine, bende yokum ya aslında yanımda ... Karabasan bu gece, bu gece kara ... Kırılıyorum galiba cam gibi! Gelsen, gelebilsen yırtılmış zaten, bilsen ... Bilebilsen gelir misin? Diker misin yaralarımı?
Kanıyor hücrelerim bu gece sana! Bu gece kırmızı her yer ... Soluyorum gecenin koynunda sensiz ve bitap ...! Varlığını hatırlıyorum üç yıl öncesinde,yine bir şey yok, içimde bir sızı, sızıyorum onunla birlikte yokluğunun içine... Kaybettiğim anların pişmanlık muhtırası mı bu içimdeki? Ağlamalıyım kurtulmak için bu acıdan! Değilse,sen değilsen aşk değilse,değilse... Senin, içimde bırakıp gittiğin bu kaos fırtınasından, kurtulamayacağım bu gece... Ağlayamıyorum! Kalbim sende, duygularım içinde,boğuluyorum kendimde ...
Ölüyorum şimdi yokluğunda buz gibi simsiyah yatıyorum. Beni bul ve temizle! Yüreğimsin, kapkara ruhumu karbeyaz yapabilir misin?
Sevdiğim, ölü birini sevebilir misin? Boşver sevme... Bir ölüyü sevmek kimin işine yarar? Yanına gelebilsem... Beni kabul edebilsen... Sana dokunabilsem... Gözlerinin içine bakabilsem...Olmayacak dualar ediyorum... Biliyorum...
Sevdiğim, meleğim, herşeyi bıraktım... Geçmişimi karaladım,sana yeni, kara kalemlerin dokunmadığı sayfalarla başladım... Hani yoksun! Ama yoksun!
Yoksan,yoksam,eğer biz yoksa birbirimizin yüreğinde, bırak gidelim ayrı yollara, ayrı hayatlara,ayrı aşklara... Varlığım sana ziyan... Bir asi var yanında diyedir balki bu reddedilen duaların sebebi...
Bırak bitireyim sen rahat nefes al bu topraklarda... Bırak sevmediğim o koca şehri ve sevdiğim o varlığınla doldurduğun şehri, belki de sen varsın diye aşık olduğum o şehri sana bırakayım!
Seni seviyorum. Yüreğimdesin,yüreğimse yüreğinde ve ateşi sönmekte, ayrılık en fazla üç gün kanatır deli divane yaralarımı,ama senin yokluğun ... Bu niye hiç durmadan kemiriyor ruhumu? Sevdiğim söyle, üç yıl öncesinin pişmanlığımı bu benimkisi? Söyle ... Sahi yoksun ki ...
20/02/2007