Beni kusuyorsun kağıtlara,
Sonra yakıyorsun ateşlerde . . .
Sonra kalkıp bana sen cehennemlik değilsin diyorlar!
Belki haklılar cehennemden kötü bu c-eza . . .
Sevdiğim beni elleriyleverirken ateşlere,
Küllerimi yıkar gözümdeki yağmurlar.
Suskunluğum kefen olur,sarar tüm kalıntılarımı . . .
Diri diri yakılıp,diridiri gömülürüm
Beni anlatıyorsun sessiz duvarlara,
Sonra hiç bahsetmemiş gibi yaşıyorsun orda.
Sonra herkes bana unut diyor geçmişi.
Geçmiyor ki bu Allah'ın cezası: cennet azabı!
Sevdiğim, beni sevmekten çoktan yorulmuş
Dinlenirken b-aşk'a kimselerin koynunda.
Sadece içimden söylerim kelimelerimi . . .
Böylesi daha az acıtır içimi . . .
Beni yazaraksilerken sen tüm kelimelerle,
Ben susarak seni içime kazıyorum sonsuza kadar . . .
Beni sileren sen tüm hücrelerinden,
Ben sensiz kalabilmek için kendimden vazgeçiyorum . . .
Hiçbir şey için mecbur değildin,
Herkesi eskisi gibi aldatıp atlatabilirdin,
Bana yine de kıyabilirdin, razıydım . . .
Ben cehennemi göze almışken, neden fani bir cennet uğruna vazgeçtin?...
28/12/2009
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder